Steingleymdi í gærmorgun:
GLEÐILEGT SUMAR.
Sumar skiptir mig miklu máli, ég gleðst yfir því ekki síður en gumarnir.
Það var mjög gaman í gær:
Skrúðganga, skátamessa, danssýning.

Eða það eru víst öðruvísi rekkar.
Ég er búin að smíða rekkann sem ég er búin að vera að hugsa um lengi. Diskarnir mínir eru of þungir til að mér finnist hægt að geyma þá í stafla svo að ég hef verið að hanna húsgagn fyrir þá og það virkar fínt. Pláss fyrir 30 stykki.

Ég veit ekki með ykkur, en ég fæ langbestu hugmyndirnar þegar ég er að vakna á morgnana. Jafnvel stundum í draumi. Að morgni páskadags var ég að velta fyrir mér hvernig væri hægt að stilla upp treflum og sjölum í Kaðlín. Þetta eru fallegir gripir, oft úr eingirni og ekkert gaman að láta þá bara liggja í hillum. Við höfum notað pappahólka og leirpotta meðal annars og ég velti fyrir mér glerkrukkum. Hm. Þær meiga þá ekki rúlla út á gólf, það er óhollt fyrir gler. Tylla þeim einhvern veginn á fjöl? Hvernig þá? Fræsa einhvern veginn fyrir þeim? Það er bras. Svo kviknaði allt í einu á perunni og ég þaut á fætur fyrir klukkan sex og byrjaði.

Skrúfaði lokin föst á fjöl og svo eru krukkurnar skrúfaðar á og af eftir þörfum!!

Fyrst ég var byrjuð gerði ég eina fjöl fyrir sjöl með fáum stórum krukkum og aðra fyrir barnahúfur með mörgum misstórum krukkum. Held að þetta svínvirki.
Í miðri messunni seinna um daginn fékk ég svo aðra þrusuhugmynd sem varðar fötin mín en það er ekki tímabært að birta hana.

Þetta er nokkuð sem sumir gera árlega. Það er fjarri því að ég komi því í verk svo oft. Tvö eða þrjú ár síðan síðast hugsa ég. Að minnsta kosti. Einu sinni var ég með skærgræna fingur, átti iðulega vel yfir hundrað potta og las blómabækur aftur á bak og áfram og kann fullt af latneskum heitum án þess að vita það eiginlega. Þau koma oft svona ósjálfrátt upp í hugann þegar ég sé plöntuna. Núna segi ég að ef plönturnar gætu lesið bækurnar mínar um hvað þær þola og þurfa, þá væru þær steindauðar allar með tölu. Oft stendur líka í bókunum að þessi eða hin plantan blómstri ekki í heimahúsum en mínar vita það ekki svo þær gera það samt.

Agnar er lengi búinn að halda því fram að Aloe plönturnar mínar séu orðnar hálfgerð skrímsli í norðurglugganum. Ég hef haft þann hátt á að halda alltaf áfram með elstu plöntuna en setja svo aðra í pott sem má ganga í eftir þörfum á brunasár og slíkt.

Hér er ættmóðirin fyrir og eftir umpottun. Það sést varla en hún fer í nokkra hringi þarna ofan í pottinum. Og blómstrar alltaf reglulega.


Hér er það sem ég fargaði.
Úr báðum pottum.

Það er nýstárlegt þetta vorið að aðal fuglamorgun"söngurinn" hér er rjúpnarop.
Já neinei þið þarna synir okkar sem fáið fiðring í gikkfingur:
Öll meðferð skotvopna er stranglega bönnuð í Norðurhlíðarskógi.